تا کربلا راهی نیست…؛ چند قطعه ادبی از کربلایی محمد جواد سرپلی زاده همسفر قافله عاشقی از رودسر

عمود اول

موکب به موکب آب دیدم یا حسین(ع)

مانند آن که خواب دیدم یا حسین(ع)

عمود اول را که کردم من گذر

کودکی سیراب دیدم یا حسین(ع)

هر کجا عطشان شدم از خستگی

مات و مبهوت آب دیدم یا حسین(ع)      

                                                                              ۱۴/۱۰/۹۲

 

 

آرزویم همه این است که زائر باشم

يا رب راهيم كن زه كرم سوي حرم

گرچه لايق نيستم اما گذر كن از سرم

اين دلم را شاد كن با فضل و الطافت خدا

تا جوانم كربلايش را ببينم من خدا

در جواني زير بيرق ها نشستن هنر است

ور نه كافر هم به پيري  اهل ايمان ميشود

آرزويم همه اين است كه زائر باشم

سرمه چشم كنم گرد و غبار حرمش

 

                                  ۲/۹/۹۲

 

تا کربلا راهی نیست…

از کرامت ها و الطافت شنیدم آقا

کی شنیدن می شود مانند دیدن آقا

یک نظر بر این دل خسته و بیمار نما

تا که گیرم حاجتم را از حریمت آقا

اذن فرما تا که من راهی شوم

تا بگیرم در بغل صحن و ضریحت آقا

از نجف تا کربلا را نیست راهی، سهل است

می روم با این دوپا تا عالم محشر به عشقت آقا…                                

 

                 ۲۹/۷/۹۲

 

محمد جواد سرپلی زاده رودسری

www.gomname67.blogfa.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.