سفرنامه پیاده روی اربعین به قلم حجت الاسلام حسین زارع همسفر قافله عاشقی

« پیاده روی کربلای معلی» اربعین ۱۳۹۲ هـ .ش – ۱۴۳۵ هـ . ق

 

کربلا کعبه دلهاست خدا می داند دیدنش آرزوی ماست خدا می داند
نگه آخر او سوی خیام است ولی چه در ان آئینه پیداست خدا می داند
یوسف و فاطمه افتاد به خاک و درا چه خبر در دل صحراست خدا می داند
چشمه چشم ما شده دریا از اشک قدر آن دیده که دریاست خدا می داند

 

فضائل زیارت امام حسین علیه السلام :

روایت اول ؛ امام صادق (ع) خطاب به ابان تغلب فرمود : ای ابان هر کس حسین (ع) را زیارت کند ، خدا به هر گامی حسنه ای برای او بنویسد و به هر گامی گناهی از او محو کند و گناهان گذشته و آینده اش را بیامرزد – ]نفس المهموم مرحوم حاج شیخ عباس قمی باب فضل زیارت .[

روایت دوم ؛ سیف تمار از حضرت صادق (ع) روایت کرده که شفاعت زائر قبول می شود در حق صد نفر که مستحق جهنم شده باشند – ]خصائص حسینیه شیخ جعفر شوشتری به نقل از کامل الزیارت.[

فضائل زیارت امام حسین (ع) در اربعین :

مستنداً به روایت امام حسن عسکری علیه السلام: ایشان در خصوص علائم مومن می فرمایند : علامات و نشانه های مومن پنج چیز است؛

  1. ۵۱ رکعت نماز فریضه و نافله
  2. آشکار و بلند گفتن بسم الله الرحمن الرحیم
  3. انگشتر عقیق بدست راست کردن
  4. بخاک آلودن پیشانی در اثر سجده زیاد
  5. زیارت امام حسین علیه السلام در روز اربعین – التهذیب شیخ طوسی – ج ۲ ص ۱۷

بیستم ماه صفر سال ۶۱ هجری در کربلا یک یا دو اتفاق ؟

ورود جابربن عبدالله انصاری صحابی رسول خدا صلی ا… علیه و اله بعنوان اولین زائر قبر ابی عبداله الحسین علیه السلام در بیستم ماه صفر یا همان اربعین اول مورد اتفاق وتایید عموم مورخین است .

اما آیا ورود کاروان اسرا هم در اربعین سال ۶۱ هجری قمری می باشد و یاخیر، از جمله مباحث مورد اختلافی است شیخ طوسی نمی پذیرد و علامه مجلسی در کتاب زاد المعاد تردید دارد و ابن طاوس همانند شیخ طوسی نظر دارد – ]مقاله رسول جعفریان ره توشه راهیان نور محرم ۱۳۸۷ هجری شمسی صفحه ۱۹۵[

هم چنین در خصوص عدد اربعین در متون دینی مباحث فراوانی وجود دارد که علاقه مندان به مقاله استاد رسول جعفریان به آدرس مذکور مراجعه فرمایند.

اراده بر زیارت و ثبت نام :

مدتی بود زیارت آقا امام حسین (ع) را در روز اربعین در سر داشتم زمزمه هائی را شنیدم که کاروانی قصد عزیمت به کربلا را دارد ، پیگیری کردم با خبر شدم که کاروانی از گیلان به نام قافله عاشقی در حال ثبت نام است این جانب هم مراحل ثبت نام را طی و هزینه سفر واریز شد، قبل از حرکت یک کلاس توجیهی گذاشتند ، جزئیات سفر شفاهاً و کتباً اعلام ، خلاصه پیام جلسه این بود که در این سفر آماده سختیها و بهم ریختن برنامه ریزی ها باشید .

روز زمان حرکت روز چهارشنبه مورخه ۲۷/ ۹ / ۱۳۹۲ ساعت ۱۳:۰۰ از محل گلزار شهدای رشت اعلام شد.

گروه ۳۱۳ نفری اجتماع کردند و مراسم بدرقه با حضور خانواده های زائرین و برخی مسئولین استانی و شهرستانی با انجام مراسم ویژه ی که یکی از آن برنامه ها هم خوانی سروده ای بود که به برخی از بیت های آن اشاره ای می کنم .

از لشکر ایرانیم از برکت زهرا(س)وشمس خراسانیم

فرزندان زهرائیم ، از نسل املاکی ها ، فرزندان عاشورائیم

تمرین شد. و از زیر قران کریم رد شدند .

گروه ۳۱۳ نفره سوار بر ۷ اتوبوس که هر اتوبوس یک مدیر داشت و در مجموع زیر نظر یک مدیر واحد ساعت ۱۴:۳۰ حرکت کردیم – در داخل اتوبوس روحانی محترم کاروان در خصوص فضیلت زیارت امام حسین (ع) سخنرانی کوتاهی نمود و مداح اهل البیت هم روضه حضرت رقیه و دعای توسل را زمزمه و سایرین هم همنوائی نمودند . در طول مسیر نماز مغرب و عشاء به جماعت در یکی از مساجد بین راهی خوانده شد و شام در رستورانی درکرمانشاه صرف نمودیم و نماز صبح در یکی از بقاع متبرکه ایلام خواندیم و ساعت حدود ۱۰ صبح وارد مرز مهران شدیم.

مراحل ورود به کشور عراق از طریق مدیر اتوبوس به نمایندگی از سایر افراد انجام گرفت .

ساعت ۱۲:۰۰ ظهر وارد خاک عراق شدیم ( در خط مرزی ) پس از برگزاری نماز ظهر و عصر ، نهار بصورت متفرقه صرف شد .

عقربه ساعت ۴ عصر نشان می داد ، از آمدن اتوبوس هایی که مقرر بود سر ساعت بیایند و زائرین را به نجف اشرف ببرند خبری نشد، هوا رو به تاریکی می رفت و حدود ۳ الی ۴ ساعت آنجا معطل ماندیم ساعت ۴ بود که صدای انفجار و بدنبال آن صدای آمبولانس به گوش آمد شاهدان عینی گفتند که مین دوران جنگ عمل کرده و یک نفر آسیب دید است .

از آمدن اتوبوس خبری نشد، نهایتاً برای فرار از سرمای شبِ مرز ،تصمیم گرفتیم از طریق تریلی خود را به نجف اشرف برسانیم. راننده ی عراقی اعلام آمادگی کرد و اتفاقاً خیلی خوشحال بود که سعادت انتقال زائرین امام حسین (ع) نصیب او شده است و آنها را به صورت مجانی از مرز مهران تا نجف اشرف انتقال دهد فاصله حدود ۳۰۰ کیلومتر است نشستن در تریلی آنهم بدون سرپوش کامل و حرکت شبانه و سردی هوا و شرایط متفاوت مسافرین که حتی کودک و افراد کهن سال و افرادی که بیماری سینوزیت داشتند از مشکلات حرکت با تریلی بود، بهر حال در طول مسیر نماز مغرب و عشاء خوانده شد و شام بازهم بصورت مجانی از سوی حسینیه ی در مسیر حرکت به شکل نان و نیمرو و چائی از طرف عراقی ها انجام گرفت .

ساعت یک شب وارد نجف اشرف شدیم و از تریلی پیاده و سوار بر ماشینهای ون شدیم تا نزدیکی هتل ما را رسانید ، یک کیلومتر پیاده رفتیم ساعت ۲:۳۰ دقیقه بامداد وارد هتل یا فندق البتول شدیم گرد غبار طول مسیر بر چهره همه نشسته بود و لذا استحمام یک امر ضروری به نظر می رسید ،حمام صورت گرفت سپس دقایقی کوتاه خوابیدیم – صبح جمعه برای زیارت حضرت امیر المومنین (ع) رفتیم که آرزوی دیرینه ما بود، هرچند توفیق خواندن دعای کمیل در شب جمعه نصیب ما نشدو به خاطر اربعین حرم مولی الموحدین هم بسیار شلوغ بود چون اکثر زائرین عراق و سایر کشورها اول به زیارت امام علی (ع) می روند عصر جمعه به زیارت اهل قبور وادی السلام رفتیم بارگاه حضرت نوح و هود را زیارت کردیم در طول توقف در نجف اشرف چندین بار به زیارت امیر المومنین موفق شدم که در هر بار تشرف خواندن زیارت امین الله ، مناجات حضرت علی (ع) در مسجد کوفه و سایر ادعیه وارده را تلاوت می کردم.

صبح شنبه مورخ ۳۰/۹/۹۲ ساعت ۸:۳۰ دقیقه صبح پیاده روی آغاز شد هوای صبح آفتابی ولی سرد بود جمعیت کثیری از زن و مرد – پیر و جوان و هر کس با حال و هوای خاصی و از ملیت ها ی مختلف در حال پیاده روی بودند.

از نجف اشرف تا کربلای معلی تیرهای برق یا در اصطلاح عربها عمود در دو مرحله است ، مرحله اول که تعداد آنها ۲۰۰ تیر یا عمود است از داخل شهر نجف شروع می شود و پس از اتمام ۲۰۰ عمود ، مرحله دوم عمودها که تعداد آنها ۱۲۶۰ عدد می باشد شروع می شوند ، با اتمام مرحله دوم عمودها در یک سه راهی به سمت راست و شرق خود به سمت کربلا حرکت کردیم ماموران امنیتی عراق الحق و الانصاف زحمات زیادی را برای حفظ نظم و امنیت انجام     می دادند سیل میلیونی جمعیت را در چند مرحله تفتیش کردن در طول مسیر کار بسیار دشواری بود، البته جدیت عمل آنها نتیجه داد و گروههای تکفیری و معارض جزء یکی دو مورد نتوانستند کاری کنند.

فاصله نجف تا کربلا حدود ۸۰ کیلومتر است که ما با استراحت و رفع خستگی و دو شب خوابیدن ، مسیر را دو و نیم روزِ طی کردیم و بلاخره ساعت۱۱:۰۰ صبح روز دوشنبه مورخ ۲/۱۰/۹۲ وارد کربلا شدیم برخی می گفتند ما ۲۶ ساعته رسیدیم یعنی ۲۰ ساعت پیاده روی و فقط ۶ ساعت خواب و استراحت داشته اند و در طول مسیر در داخل اتوبوس و اتوبان اشعاری از مداح آقای سلحشور و مطیعی پخش می شد که حاضرین بهره می بردند، همانند ابیات “کنار قدمهای جابر سوی نینوا رهسپاریم ستونهای این جا را به شوق حرم می شماریم، شبیه رباب و سکینه و زینب ،به شوق دیدار تو باکی نداریم” که حال و هوای خاصی در طول اتوبان نجف – کربلا یا داخل اتوبوس ایجاد می کرد . شیعیان عراق جاهائی را درست کرده اند که می گویند موکب ،که شبیه همان هئیت های عزاداری ایرانیها است که صبحانه و نهار و شام و حتی در تمام ساعات شبانه روز از زائرین مجاناً و با حوصله و با احترام پذیرایی       می کردند تا آنجا که بر پشت دست زائرین عطر و گلاب می زدند و توزیع میوه ، چای و حتی دستمال کاغذی را هم انجام می دادند.

موکب های آنها با خوابگاههای همیشه آماده در طول شبانه روز برای استفاده مهیا و هر کس هر جا می رسید نهار و غذا و شام او همان لحظه آماده ، البته اطعام به نحو مجمل و نه مفصل و ما به همان راضی بودیم. خوابگاههای مسیر دو نوع بودنند خوابگاههای مسقف و پنجره دار که از لحاظ گرما خوب و مناسب ، خوابگاههای چادری که نیمه های شب سرما بیشتر ورود می کرد خصوصاً نزدیک سحر و اذان صبح .

داشتن کلاه و شال و کاموا و شلوار گرمکن و داروهای سرماخوردگی و استامینوفن و غیره در کوله پشتی برای پیاده روی و برای استفاده در شبها و در چنین شرایطی برای جلوگیری از سرما خوردگی ضروری است .خدای نخواسته مراقب نکردن در چنین مسافرت های موجب سلب توفیق زیارت و عبادت می شود.

عشق به زیارت آنهم به قصد ثواب بیشتر سبب شد که جمعیت زیادی که تصور آن غیر قابل باور بود ،شامل جوانان، کودکان ، زنان، پیران که برخی از آنها با کفش برخی با جوراب و برخی با پای برهنه بودند و پای آنها زخمی بود و برخی با عصا، پدران بچه بر دوش و مادران بچه در بغل و یا آنکه بچه بروی کالسکه خوابیده و پتوی بر روی ، آن انداخته و در حرکت بودند .

اجزاء تشکیل دهنده جمعیت زائرین حرم نورانی حضرت سیدالشهداء را عموماً مردم عراق که مدارس آنها به گمانم یک هفته مانده به اربعین تعطیل شده بود و بیشتر از استان بصره بودند البته از بغداد و سایر نقاط هم حتماً زائرانی وجود داشت؛ از لبنان و خصوصاً ایران اسلامی و سایر کشورها تشکیل می داد. در یکی از موکب ها موفق استراحت با یک پیرمرد عراقی ۷۰ ساله که او هم زائر از استان بصره بود صبحت می کردم او می گفت زمان حاکمیت صدام زیارت اربعین چنین حال و هوای نداشت نه تنها از خدمات عمومی خبری نبود بلکه ما می بایستی مخفیانه و دور از چشم ماموران به زیارت می رفتیم؛ که در چند سال اخیر اوضاع خیلی بهتر شده است ومی گویند اربعین سال ۹۲ نسبت به سالهای قبل شلوغتر بود.

مشاهده حال و هوای زائرین پیاده گویای این بود که زائرین گرانقدر جان و مال خود را فدای امام حسین علیه السلام می کنند افرادی که مریض بودند و پای آنها تاول می زد و با همه ای سختیهای دیگر و افرادی که این زیارت برای آنها ممکن بود حدود ۲ میلیون تومان و یا کمتر یا بیشتر هزینه بر جای گذارد.

یکی از دستاورهای مهم پیاده روی آشنا شدن با مصائب وسختی های دوران اسارت اهل البیت امام حسین (ع)درسال ۶۱ هجری قمری است که آنها چه سختیهای را در آن زمان به جان خریداند ؟ محرومیت امکانات مسیر تردد اسرا ، بهمراه داشتن کودکانی هم چون رقیه سه ساله و زنان دیگر و امام سجاد ، و از همه سختر سرهای بریده ای که جلوی کاروان اسراء حرکت داده می شد که واقعاً تصور آن غیر قابل تحمل است دوری و سختی راه شاید قابل تحمل باشد اما برای کاروان اسرائی که یک لحظه اگر بخواهد رفع خستگی کند و آبی بنوشد و یا رفع حاجتی کند و اجازه توقف نداشته باشد و سوار کردن اسراء بر روی شترانی که بدون جهاز بودند! فقط آنها می دانند که چه گذشت و بس.   فلذا امام زمان (عج) چه زیبا می فرماید که من برای اسیری عمه ام حضرت زینب(س) بیشتر از واقعه روز عاشورا می گریم.

کسی که بار اسرات کشید زینب بود کسی که شادی دوران ندید زینب بود
چهار ساله یتیمی از غم مادر فراق رنج چهل ساله کشید زینب بود
میان آن در و دیوار و شعله آتش کسی که ناله مادر شنید زینب بود
واقعاً امان از دل زینب چه خون شد دل زینب
خودم دیدم که از بالای نیزه چهل منزل نگاه او به من بود

البته مقایسه کردن امکانات امروز با هزار سال پیش از زمین تا آسمان است .

روز دوشنبه ۲/۱۰/۹۲ وارد کربلا معلی شدیم، ساعت یک به محل استقرار رسیدیم – محل استقرار چادری بود که به عشق زیارت پذیرفتیم چرا که شلوغی و کثرت جمعیت کربلا – تهیه مکان بهتری را اجازه نمی داد، نداشتن حمام خوب و بدون ایراد ، وضعیت نامناسب سرویسهای بهداشتی ، سرمای شدید نیمه شبهای چادر، که البته چراغهای نفتی و برقی مقداری از شدت سرما را می کاست بالاخره مهلت بسر آمد در شب اربعین در حرم مَلَک پاسبان حضرت ابا عبدالله الحسین علیهالسلام ورود کردم خیلی مایل بودم که زیارت ناحیه مقدسه امام زمان عج الله که در واقع روضه آن حضرت برای جد غریبش را آنجا زمزمه کنم که توفیق حاصل شد و سجده ی شکر زیارت اربعین را نیز به جا آوردم. و دعا زیر گنبد و قبه امام حسین علیه السلام که به اجابت نزدیکتر است انجام دادم و البته شرایط طوری فراهم شد که اول به زیارت بارگاه حضرت عباس بن علی (ع) رفتم. کثرت جمعیت امکان توقف در مسیر و بین الحرمین را کمتر می داد. به هر طریقی بود زیارت نامه و اعمال مخصوص حرمین را انجام دادم . در حرم مطهر مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی با خط فارسی هم وجود دارد.

شب چهارشنبه کاروان زیارتی قافله عاشقی هئیت عزاداری را از هتل تا حرم امام حسین علیه السلام و حضرت عباس علیهم السلام را راه اندازی نمود و با همه کمبود امکانات و نداشتن سیستم صوتی حرکت کردم که در حرم امام حسین علیه السلام چند شعار سیاسی را همان مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل و شعارهای در حمایت از مقام معظم رهبری سر دادند .

پذیرایی از زائرین تا پایان روز اربعین وجود داشت و در روز ۲۱ صفر کم کم بساط موکبی ها جمع می شد تا اینکه روز ۲۲ صفر؛ کربلا از جمعیت و موکب ها خالی شد و به کمک کامیونها اقلام و اجناس را به استانهای خود انتقال می دادند تا برای سال بعد دوباره استفاده نمایند. از نکات جالب این بود که موکبیها خود شان هم در پایان خدمت رسانی چند روز به هر تعدادی که بودند برای ابی عبدالله عزاداری و به سینه می زدند.

در روز چهارشنبه با مسئولیت خودمان گروه چهار نفره برای زیارت امام کاظم و حضرت جواد علیهـما السلام حرکت کردیم رفت و برگشت حدود ۱۰ الی ۱۲ ساعت طول کشید، چون در موقع رفتن ما زائرین اربعین زمان خروج آنها از کربلا بود از جهت وسایل وسایل نقلیه کمتری وجود داشت .

ساعت ۲:۰۰ بعدازظهر به کاظمین رسیدیم بعد از صرف نهار ساعت ۳:۰۰ عصر وارد حرم مطهر شدیم نماز و زیارت الحمدلله انجام شد و هم چنین قبر شیخ مفید زیارت را زیارت نمودیم . هر چند توفیق زیارت قبور ائمه در سامرا به دلایل امنیتی برای دومین بار نصیب این جانب نشد .

موقع برگشت با سختی به کربلا رسیدیم چون حکومت نظامی و منع تردد ماشین های شخصی بود به ناچار با چندین بار پیاده و سوار شدن بجای ساعت ۶ غروب، ساعت ۱۰ شب به محل چادر در کربلا رسیدیم . علت حکومت نظامی برخورد با گروههای تروریستی بود .

حکومت نظامی که برای ایجاد امنیت و برای مصالح زائرین انجام می شد که از روز چهارشنبه ۴ دیماه ۹۲ شروع شده بود و تا پنج شنبه هم ادامه داشت و مشکلات زیادی برای زائرین سایر کشورها بدنبال داشت ، از جمله نداشتن آدرس گاراژ ، حمل بار و اثاثیه ، بهمراه داشتن کودک و گم کردن یکدیگر از مشکلات حکومت نظامی بود .

بالاخره خدا را شکر ، مهم که زیارت حضرت سید الشهدا بود که حاصل شد و سختی های آن سپری گشت. صبح پنج شنبه مورخ ۵ دیماه ۹۲ ساعت ۹ از کربلا برای مرز حرکت و ساعت ۹ شب به مرز رسیدیم و موقع خروج در مرز مشکلی نبود و ساعت ۱۱:۳۰ دقیقه روز جمعه مورخ ۶/۱۰/۹۲ وارد شهر رشت شدیم .

و السلام

نویسنده : حسین زارع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.