کربلایی فرزاد طالبی : مدل سبک زندگی حاکم بر اربعین، گوشه ای از سبک زندگی دوران ظهور حضرت صاحب(عج) است؛

مصاحبه با کربلایی فرزاد طالبی فعال فرهنگی اربعین استان گیلان :

– آیا تاکنون در پیاده روی اربعین شرکت داشته اید؟ نظرتان پیرامون این سفر چیست؟

– بله بنده توفیق حضور در دو سفر را داشتم. همیشه آرزویم این بود که کاش می‌توانستم یک بار هم که شده با پای پیاده به کربلا بروم و به حضرت سیدالشهدا (ع) عرض ادب کنم. حضور در پیاده روی اربعین لذتی دارد که باید آن را تجربه کنید. در این مسیر که پا می‌گذاری، دیگر خودت نیستی که پیش می روی، تشنه اى هستى که هر لحظه به آب نزدیکتر مى شود. اما هرچه از دریاى عشق و معرفت اهل بیت (ع) بنوشى تشنه تر خواهى شد.
در مسیر پیاده‌روی، اوج عاشقی به امام حسین(ع) مشهود و ملموس است و موکب‌داران با کمترین امکانات خود بیشترین اقدامات رفاهی را انجام می‌دهند و با اینکه بسیاری از آنان از وضع مالی مناسبی برخوردار نیستند اما از هر چه بخواهی از آب و خوراک و جا و مکان و خلاصه تمام مایحتاج برای خدمت به زائران دریغ ندارند.

-بنظر شما بعنوان فعال فرهنگی در پیاده روی اربعین چه تکلیفی داریم؟

این راهپیمایی در واقع راهپیمایی اتحاد اسلامی است در این راهپیمایی فقط ایرانی حضور ندارد. ایرانی‌ها با این کیفیت دو سه سال است که در این راهپیمایی شرکت می‌کنند. همان‌طور که درصد حضور ایرانی‌ها در این چند ساله افزایش یافته درصد حضور شیعیان کشورهای حاشیه خلیج فارس و اروپا و آمریکا نیز افزایش پیدا کرده است. حتی زائرانی از آمریکا، لندن، پاریس و بلژیک نیز در این راهپیمایی حضور پیدا می‌کنند. بسیاری از شیعیان و مسلمانان کشورهای اروپایی، آمریکایی و خاورمیانه حضور پیدا می‌کنند. افغانستانی‌ها، پاکستانی‌ها و هندی‌ها حضور بی‌نظیری در این راهپیمایی دارند. اصلاً یکی از زیبایی‌های این راه این است که با افراد مختلف که پرچم‌ها و نمادهای کشور خود را دارند هم‌صحبت می‌شویم. بیشتر کشورها نمادی از سرزمین خود را دارند که البته نماد اتحاد اسلام است.
باید نسبت به عمق دادن به پیاده روی اربعین کار بکنیم. در عین اینکه داریم وسعت می دهیم باید بر تعمیق بخشی برای این فضا هم فکر کنیم. شما جریان این موکب های بین راه را ببینید که خودش نشان دهنده مدل سبک زندگی حاکم بر این جریان است که یک گوشه ای از سبک زندگی دوران ظهور حضرت صاحب(عج) است؛ این که مردم اینقدر روحیه ایثار دارند، اینقدر روحیه محبت دارند، این جای کار دارد. اینگونه نیست که هر کس به دنبال این باشد که بخواهد چیزی را ببرد، همه تلاششان بر این است که چگونه بیشتر خدمت کنند. اگر امسال برای ده نفر غذا داد تلاشش بر این است که سال بعد به صد نفر غذا بدهد. این روحیه ایثار و از خود گذشتگی، این روحیه همکاری، این روحیه تعاون را اولاً تلاش کنیم فقط معطوف به اربعین نشود و حتی بصورت دایم در خودمان هم تقویت کنیم و دوماً این که در همین فضا هم مراقب باشیم کفران نعمت نکنیم. این اربعین نعمت خدا برای شیعیان است. مواظبش باید باشیم. سال به سال تلاش کنیم تا حق مطلب را بهتر و عمیق تر بشناسیم و بشناسانیم.

-چه توصیه ای برای سایر زاءران دارید؟

حدیث داریم که مستحب است درسفر کمتر از ۴ نفر نباشیم. در این سفر هم هر چه گروهی‌تر باشیم بهتر است چون همیاری و همراهی هم بیشتر و بهتر می‌شود. وهمچنین هر قدمی که برای زیارت امام حسین«ع» پیاده برداشته شود یک ثواب و درجه به ما اضافه و یک گناه از ما کم می‌کند. عالمی می‌گفت اینها را هدیه کنید به کسانی که نیامده‌اند.حاج آقا مجتبی تهرانی «رضوان الله تعالی علیه» هم می‌گفت کارهای خیری که انجام می‌دهید از طرف یکی از اهل بیت انجام دهید. مثلاً بگویید این سفر را به نیابت امام زمان می‌آیم. این طوری خدا قبول می‌کند. البته خداوند به خاطر این کار به شما حق واسطه‌گری می‌دهد که قطعی است. نکته دیگر اینکهاز بزرگان نقل شده است که یکی از آرزوهای بزرگ رهبر عزیز انقلاب این است که به زیارت جدشان حضرت سیدالشهدا «ع» بروند. با توجه به زحمات و خون دلهایی که ایشان برای این انقلاب و کشور و امت اسلامی خورده‌اند، خوب است که زیارتمان را به نیابت از حضرت آقا برویم. کلاً قدمهایتان را برای افراد مختلف خرج کنید. همه ما در زندگیمان به دیگران ظلم کرده‌ایم، بخش زیادی از ثواب این قدمها را به آنهایی که ظلم کرده‌ایم اهدا کنیم که دیگر کار ما به قیامت نیفتد. یعنی تا قبل از اینکه به حرم برسیم، هم ما و هم کسانی که به آنها ظلم کرده‌ایم پاک شده باشیم.

ان شاا…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.